Wystarczy 1% podatku ...

NOWOŚĆ w rozliczaniu PITów- rozlicz się on-line

Możesz pomóc sfinansować badania dawców szpiku przekaż 1% podatku

wypełnij pit-online i przekaż 1% podatku

KRS: 0000151978

nr konta: 47 1240 1109 1111 0000 0516 5182

Fundacja Przeciwko Leukemii
ul. Morcinka 5, paw. 19
01-496 Warszawa
tel. 22 638 35 38 lub 22 666 44 33

tel. konsultacyjny dla chorych:

+48 0601342911

e-mail: leukemia@leukemia.pl

Szpik kostny i krew

Szpik kostny

Głównym narządem krwiotwórczym jest szpik kostny. Jest to gąbczasta, siatkowata substancja wypełniająca przede wszystkim wnętrza dużych kości. Szpik czerwony jest miejscem tworzenia i wzrostu komórek krwi. W okresie życia płodowego i u niemowląt, szpik ten znajduje się prawie we wszystkich kościach. W miarę dojrzewania szpik czerwony ustępuje i przekształca się w szpik żółty składający się głównie z komórek tłuszczowych i tkanki łącznej. U zdrowych, dorosłych ludzi występowanie szpiku czerwonego ograniczone jest do główek kości długich, obręczy kończyn dolnych (miednicy) i górnych, mostka, zakończeń żeber i płaskich kości czaszki.

Skład i funkcje krwi

Krew można określić schematycznie jako system transportujący tlen, witaminy, składniki odżywcze, hormony, czynniki krzepnięcia i inne niezbędne do życia substancje do wszystkich komórek ciała. Odprowadza również gromadzące się tam substancje odpadowe i trucizny (produkty przemiany materii). Krew jest również niezbędna do regulacji ciepłoty ciała oraz stanowi niezbędny element w barierze obronnej organizmu, zapobiegając infekcjom. W skład krwi wchodzi wiele składników, a każdy z nich ma własną, specyficzną funkcję. Trzy główne grupy komórek krwi: krwinki czerwone, krwinki białe i płytki krwi krążą w krwioobiegu zawieszone w żółtawym, przeźroczystym płynie zwanym osoczem (plazmą).

Krwinki czerwone (erytrocyty)

nadają krwi jej kolor. W ich skład wchodzi białko zawierające jony żelazowe (hemoglobina) wychwytujące w płucach tlen, który jest następnie transportowany do wszystkich narządów, tkanek i tam uwalniany. Anemia, choroba spowodowana obniżoną liczbą erytrocytów, wywołuje u ludzi osłabienie organizmu, brak energii, zawroty i bóle głowy, spłycenie oddechu, potliwość i nadmierną pobudliwość. „Normalna” liczba krwinek czerwonych (liczona w mikrolitrze krwi) waha się w zależności od wieku i płci i wynosi: dla mężczyzn od 4.5 do 6.2 milionów, dla kobiet od 4.2 do 5.4 milionów, a dla dzieci od 4.6 do 4.8 milionów/μl. W prawidłowych warunkach powstaje około 2.5 x 1011 krwinek czerwonych na dobę, a pula erytropoetyczna w szpiku wynosi 1010 komórek/kg masy ciała.

Płytki krwi (trombocyty)

są małymi komórkami niezbędnymi do zapewnienia krzepnięcia krwi, zapobiegającymi tym samym nadmiernemu krwawieniu w czasie uszkodzenia naczyń krwionośnych. Niedobór płytek (trombocytopenia) może powodować spontaniczne krwawienie z dziąseł, z nosa i innych tkanek. Wybroczyny (siniaki) pojawiające się na ciele bez żadnej widocznej przyczyny są również charakterystycznym objawem trombocytopenii. Liczba płytek wzrasta w czasie wysiłku i w czasie niektórych zaburzeń wywołanych: infekcjami, zapaleniami, nowotworami i usunięciem śledziony, a maleje na krótko przed miesiączkowaniem. Normalna liczba płytek waha się od 150 000 do 400 000/μl krwi. Liczba poniżej 50 000 może powodować spontaniczne krwawienia, a poniżej 5 000 groźne krwawienia zagrażające życiu.

Leukocyty (krwinki białe)

bronią organizm przed bakteriami, wirusami, pasożytami i grzybami, przed wszelkimi obcymi substancjami oraz komórkami nowotworowymi. Wyróżniamy trzy główne typy leukocytów:

  • monocyty i makrofagi- chroniące organizm przed infekcjami, a także wchłaniające starzejące się i/lub degenerujące krwinki;
  • granulocyty, które zwalczają infekcje w mechanizmie tzw. fagocytozy polegającej na gromadzeniu się, w odpowiedzi na obecność bakterii lub innej obcej substancji, komórek granulocytów dookoła czynnika inwazyjnego, pochłanianiu go i niszczeniu. Komórki te obumierają w następstwie czego są wchłaniane przez makrofagi. Gdy infekcja znajdzie się już pod kontrolą i zostanie opanowana, liczba granulocytów powraca do normalnego poziom

limfocyty

- wyspecjalizowane komórki układu odpornościowego, rozpoznające antygeny i reagujące z nimi. Znajdują się one w krwioobiegu, w limfie i narządach limfatycznych (śledziona, migdałki i węzły chłonne).

System limfatyczny

System limfatyczny jest systemem filtrującym i drenażowym połączonym z krwiobiegiem. Sama limfa jest przeźroczystym roztworem, jednak zawieszone w niej krwinki białe nadają jej kolor mleczny. Limfa krąży w sieci naczyń i w węzłach chłonnych, wychwytując w nich produkty przemiany materii, które transportuje do krwioobiegu. Skupiska węzłów chłonnych występują pod pachami, w pachwinach, w szyi, klatce piersiowej i brzuchu. Śledziona, grasica, migdałki i szpik kostny również należą do systemu limfatycznego, a ponadto tkanka limfatyczna znajdowana jest i w innych częściach ciała (m. in. w żołądku, jelitach, skórze). Dzięki doskonałemu uzupełnianiu się, dwa główne typy limfocytów, typ B i typ T komórek limfocytarnych, tworzą siłę regulującą odpowiedź immunologiczną.

Limfocyty (komórki) typu B

są odpowiedzialne za odporność humoralną. Każda komórka B zaprogramowana jest do wytworzenia swoistego przeciwciała i kontrolowana jest przez limfocyty T – pobudzana przez Th, a hamowana przez Ts. Antygeny są substancjami mającymi zdolność wywoływania odpowiedzi immunologicznej; mogą nimi być związki chemiczne, obce białka występujące na powierzchni czynników infekcyjnych, komórek nowotworowych lub komórek obcych tkanek indukujące produkcję przeciwciał (immunoglobulin). Przeciwciało można wyobrazić sobie jako lustrzane odbicie specyficznego antygenu. Silnymi antygenami są komórki wprowadzane drogą transfuzji szpiku lub przeszczepu narządu. Limfocyty B reagują na obecność antygenów intensywnym dzieleniem się i dojrzewaniem.

Limfocyty (komórki) typu T

są odpowiedzialne za odporność komórkową. Atakują one i niszczą komórki nowotworowe i komórki zainfekowane wirusami. Jest kilka różnych typów komórek T, lecz wszystkie ze sobą współpracują i wzajemnie się regulują. Regulują one również odpowiedź komórek typu B dając im sygnał do rozpoczęcia procesu dojrzewania w komórki plazmy i produkcji przeciwciał (komórki pomocnicze, Th), jak i odwrotnie - do zaprzestania tych procesów (komórki supresorowe, Ts). Przeciwciała neutralizują lub znakują czynniki infekcyjne i obce substancje tak, aby mogły być niszczone przez cytotoksyczne komórki T, komórki zabijające, granulocyty lub monocyty w kombinacjach z innymi mechanizmami obronnymi organizmu.

  • Limfocyty T integrują działania różnych komórek immunologicznych oraz niszczą komórki, które uległy transformacji nowotworowej lub zostały zainfekowane. Wyróżnić wśród nich można:
  • Limfocyty pomocnicze (Th = CD4)aktywują limfocyty B do wytwarzania przeciwciał, aktywują inne komórki T, uczestniczą w zjawisku odporności.
  • Limfocyty supresorowe (Ts = CD8) – działają antagonistycznie do Th.
  • Limfocyty cytotoksyczne (Tc = CD8) – uczestniczą w procesie zabijania komórek zainfekowanych wirusami i nowotworowych. Stosunek CD4/CD8 ≈ 1/3
  • Limfocyty NK (naturalne limfocyty zabijające) - uczestniczą w procesie zabijania komórek zainfekowanych wirusami i komórek nowotworowych bez udziału przeciwciał. Normalna liczba krwinek białych waha się od 4 100 do 10 900/μl, lecz może być znacznie zmieniona przez takie czynniki jak ćwiczenia, ciążę, stres i choroby. Obniżona ich liczba może wskazywać na infekcję wirusową lub reakcję toksyczną, a podwyższona na infekcję, białaczkę lub zniszczenie tkanki. Zwiększone ryzyko infekcji pojawia się gdy liczba białych komórek krwi spada poniżej 1 000/μl.

Hematopoeza (proces tworzenia się krwinek)

Proces tworzenia i rozwoju komórek krwi nazywany jest hematopoezą. W szpiku kostnym znajdują się komórki macierzyste ze zdolnością wielokierunkowego różnicowania się, tzw. komórki multipotencjalne. System hematopoetyczny obejmuje hierarchie typów komórek o zmniejszających się możliwościach do samoodnawiania, proliferacji (podziałów) i dyferencjacji (różnicowania). Najprymitywniejsze komórki macierzyste identyfikowane są na podstawie zdolności do odtwarzania populacji wszystkich, limfocytowych (limfocyty B, limfocyty T, NK), mieloidalnych (= szpikowych, granulocyty, monocyty), erytroidalnej i megakariocytowej, linii komórkowych po transplantacji do osobnika pozbawionego systemu immunologicznego. Wyrażają jednocześnie zdolność do samoodnawiania, utrzymując tym samym stałą pulę komórek macierzystych zdolnych do hematopoezy przez całe dorosłe życie gospodarza. Większość dojrzałych komórek krwi ma względnie krótki żywot, a więc ich niedobór musi być okresowo uzupełniany komórkami z puli multipotencjalnych hematopoetycznych komórek macierzystych (rys. 1). Zjawisko to jest ściśle regulowane przez kompleksową sieć czynników wzrostu w większości produkowanych przez zrąb (podścielisko) szpiku kostnego. Z drugiej strony duże zdolności multipotencjalnych hematopoetycznych komórek macierzystych do proliferacji mogą być przyczyną transformacji nowotworowych układu krwiotwórczego.

Ogólnie rzecz ujmując, krwinki rozwijają się w ten sam sposób co inne komórki ciała. Większość tkanek i narządów zawiera pewną pulę niedojrzałych, niezróżnicowanych komórek, czyli komórek macierzystych. W przypadku potrzeby, takiej jak np. konieczność zastąpienia zużytych lub uszkodzonych komórek nowymi, komórki macierzyste dzielą się i różnicują, stając się komórkami w pełni rozwiniętymi i funkcjonalnymi. Gdy taka potrzeba znika, produkcja nowych komórek ulega zahamowaniu i w końcu ustaje.

 

W zależności od tego, który typ komórek jest aktualnie potrzebny, np. do zastąpienia starych komórek nowymi, czy do odpowiedzi na nagłą potrzebę (taką jak np. infekcja), macierzyste komórki multipotencjalne zaczynają dzielić się i różnicować w kierunku tej szczególnej linii komórkowej. Linia erytroidalna tworzy krwinki czerwone, mieloidalna - monocyty i granulocyty, linia limfoidalna daje wzrost limfocytom. Ta ostatnia linia szybko rozdziela się na dwie oddzielne - linię komórek T i linię komórek B. Krwinki tak długo nie są uwalniane ze szpiku do krwioobiegu, jak długo nie osiągną pełnej dojrzałości funkcjonalnej. Proces dojrzewania komórek zajmuje wiele cykli podziałowych. W zdrowych organizmach komórki B nie występują w krwiobiegu w dużej liczbie, gdyż większość z nich pozostaje w szpiku. Przypuszcza się, że komórki T migrują do grasicy i dopiero w niej “uczą się bycia” specyficznym typem komórki T, na którą jest właśnie w organizmie zapotrzebowanie.

Komórki macierzyste krwi obwodowej.

Pewna liczba komórek macierzystych krwi (w skrócie PBSC) dostaje się jednak do krwiobiegu. Są to takie same komórki jak macierzyste komórki multipotencjalne znajdujące się w szpiku kostnym. Komórki te mają bardzo ważną zdolność ponownego zasiedlania uszkodzonego szpiku i odtworzenia hematopoezy. U noworodków liczba PBSC jest prawie taka sama jak liczba komórek macierzystych szpiku.

Komórki blastyczne (blasty).

Krwinki białe, zanim zamienią się w dojrzałe komórki (limfocyty, monocyty, neutro-, eozyno- i bazofile), przechodzą w swoim rozwoju (dojrzewaniu) szereg etapów pośrednich. Bardzo niedojrzałe krwinki białe są zwane blastami.

Komórki blastyczne znajdowane są zwykle w szpiku. Mała ich liczba, zwykle po chemioterapii lub infekcji, znajdowana jest czasem w krwiobiegu. U osób otrzymujących hormon wzrostu (Neupogen), stymulujący podziały białych krwinek, również w krwiobiegu pojawia się zwiększona liczba komórek blastycznych. Są to zjawiska naturalne i nie świadczą o chorobie. Duża jednak liczba blastów znajdowana w krwiobiegu nie jest zjawiskiem normalnym i wskazywać może na białaczkę.

Zrąb szpiku kostnego (podścielisko).

Jest to szkielet tkanki podtrzymującej szpik. Tkanka ta składa się z kilku komórek różnych typów, a jej funkcja polega nie tylko na fizycznym podtrzymywaniu szpiku, lecz również na współdziałaniu fizjologicznym i chemicznym. Dobry stan tej tkanki jest sprawą niezbędną dla zdrowego funkcjonowania komórek hematopoetycznych.

Liczby krwinek w normalnej krwi. Liczba krwinek białych zwykle waha się między 5000 a 10000 w mikrolitrze (ml), a liczba płytek między 150 000 a 300 000/ml. Wartość hematokrytowa krwi otrzymywana jest, po odwirowaniu próbki krwi, przez zmierzenie stosunku (wyrażonego w procentach) objętości krwinek czerwonych do całkowitej objętości badanej próbki. Normalna wartość hematokrytowa wynosi 37-47% dla kobiet, 40-54% dla mężczyzn, 35-49% dla dzieci i 45-70% dla noworodków urodzonych w terminie. Inne wartości zostały podane na końcu książki.

Stosunek krwinek czerwonych do białych we krwi wynosi mniej więcej 800:1, różny jest także czas życia krwinek wynoszący, odpowiednio, 120 dni : kilku godzin, chociaż czas rozwoju krwinek białych, od komórki macierzystej do osiągnięcia formy dojrzałej, wynosi 10 – 14 dni.

Tabela 1 podaje orientacyjne wartości krwinek białych we krwi.

Termin granulocyt określa krążące we krwi krwinki białe, których wnętrze wypełnione jest ziarnistościami: komórki obojętnochłonne, kwasochłonne i zasadochłonne. W związku z tym, że znaczącą większość stanowią neutrofile (granulocyty obojętnochłonne), terminy granulocyt i neutrofil zwykle używane są wymiennie. Neutrofile i granulocyty pałeczkowate spełniają w organizmie bardzo ważną rolę - biorą udział w zabijaniu czynników infekcyjnych oraz niszczeniu i usuwaniu z organizmu innych niepożądanych cząsteczek. Granulocyty kwasochłonne biorą udział w reakcjach alergicznych (na leki i żywność) i w chronicznych stanach zapalnych (gruźlica, reumatoidalne zapalenie stawów, CML). Granulocyty zasadochłonne biorą udział w stanach zapalnych i alergicznych oraz w niszczeniu infekcji pasożytniczych.

Monocyty mają właściwości żerne (fagocytarne), w związku z tym niszczą drobnoustroje, wirusy, stare komórki własne i inne rozpoznawane jako „obce” dla organizmu. Mają również zdolność wychwytywania i przetwarzania antygenów w celu umożliwienia limfocytom B i T do ich rozpoznawania. Wzrost liczby monocytów jest często odpowiedzią organizmu na infekcje (gruźlica, syfilis), zapalenia (zapalenie wsierdzia, sarkoidoza) i nowotwory złośliwe (chłoniaki, ziarnica, CMML/JMML, AML).

TABELA 1. Normalne wartości liczbowe leukocytów we krwi obwodowej

Przyczyny neutrofilii

Neutrofilia, czyli zwiększenie liczebności nautrofili we krwi powyżej wartości 10 000 komórek/ml, może być wywołana wieloma przyczynami.

Niektóre przyczyny neutrofilii

Ostra neutrofilia

  • Bodźce fizyczne: zimno, ciepło, ból, wysiłek, wstrząs fizyczny, znieczulenie, zabieg chirurgiczny
  • Bodźce emocjonalne: panika, złość, silny stres, depresja
  • Infekcje: wiele infekcji miejscowych i uogólnionych: bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych
  • Stany zapalne i martwica tkanek: oparzenia, wstrząs elektryczny, uraz, zawał, dna, zapalenie naczyń, kompleks antygen-przeciwciało
  • Leki, hormony, toksyny: jad węża, szczepionki
  • Wady dziedziczne i wrodzone: Zespół Downa

Przewlekła neutrofilia

  • Infekcje: wiele infekcji przewlekłych
  • Zapalenia: kontynuacja wielu ostrych reakcji zapalnych
  • Nowotwory: wiele nowotworów (piersi, nerek)
  • Leki, hormony, toksyny: kontynuacja wielu ostrych reakcji na leki
  • Niektóre zaburzenia metaboliczne i hormonalne
  • Niektóre zaburzenia hematologiczne: przewlekła białaczka szpikowa (CML)

Przyczyny neutropenii

Wiele chorób hematologicznych i złośliwych chorób nowotworowych charakteryzuje się obniżeniem liczby neutrofili jako odpowiedź organizmu na zaburzenia immunologiczne, czynniki zakaźne i różne leki.

Niektóre przyczyny neutropenii

  • Pierwotne zaburzenia hematologiczne:
  • Wrodzone (ciężka wrodzona neutropenia (zespół Kostmanna),
  • wrodzony brak odporności dysgenezja siateczki,
  • cykliczna neutropenia. Nabyte zaburzenia metaboliczne (AML, CLL, ziarnica złośliwa, MDS, chłoniak, AA)

Wtórne zaburzenia

  • Infekcje wirusowe (CMV, HIV, parvowirus),
  • sepsaLeki [acetaminofen, cefalosporyny, chloramfenikol, gentamycyna, izoniazyd, PAS, penicyliny, rifampina, streptomycyna, sulfonamidy, tetracyliny, wankomycyna, biseptol, niektóre leki antydepresyjne, przeciwmalaryczne, przeciwtarczycowe, nasercowe, diuretyki, antyhistaminowe, środki uspokajające, allopurinol (millurit) i wiele innych].
  • Splenomegalia.
  • Zaburzenia autoimmunologiczne.
  • Zaburzenia odpornościowe.

KLASYFIKACJA ANTYGENÓW (CD)

System klasyfikacji CD pozwala na precyzyjne rozpoznawanie i klasyfikację białaczek, gdyż na każdym etapie dojrzewania, wykrywanym charakterystycznym przeciwciałem CD, limfocyty mogą ulec transformacji nowotworowej.

Dojrzewanie komórek krwi wywodzących się z komórki macierzystej charakteryzuje się pojawianiem antygenów specyficznych dla każdego etapu rozwoju linii komórkowej. A więc, oprócz antygenów wspólnych dla wszystkich komórek, na powierzchni komórek występują z reguły antygeny właściwe i danej linii komórkowej i danemu etapowi w rozwoju ontogenetycznym. Identyfikacja tych unikalnych antygenów miała ogromne znaczenie dla rozwoju immunologii i transplantologii.

Antygeny występujące na powierzchni leukocytów scharakteryzowano przy pomocy przeciwciał monoklonalnych. Każdemu przeciwciału, czyli de facto, antygenowi, z którym to przeciwciało reaguje, nadano odpowiedni numer katalogowy w systemie oznaczonym jako CD. Należy zaznaczyć, iż numer CD nadaje się wszystkim przeciwciałom (jest to tzw. grupa przeciwciał) reagującym z tym samym lub bardzo podobnym antygenem. Ponieważ przeciwciało jest produktem biologicznym, prawie zawsze występują różnice pomiędzy przeciwciałami, nawet jeśli te różnice są bardzo subtelne – stąd grupa przeciwciał.

Aktualności

2017-12-05 10:32:32

Kochani Wolontariusze!

od 1986 roku z inicjatywy ONZ 5. grudnia na całym świecie obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Wolontariusza.

Praca, którą wykonujecie za darmo, z potrzeby serca jest  bezcenna. Niesiecie nadzieję i sprawiacie, że życie staje się lepsze.

Dziękujemy i życzymy, aby nigdy nie zabrakło Wam odwagi do niesienia pomocy innym, radości z czynienia dobra

i ludzkiej życzliwości na każdym etapie Waszego życia.


2017-10-14 19:45:53

W całym roku to jesienią jest najwięcej powodów, aby mówić o walce z leukemią.

We wrześniu mieliśmy okazję, żeby podkreślić jak ważna jest dla zdrowia społecznego walka z leukemią – nowotworową chorobą krwi

- 16. września świętowaliśmy Światowy Dzień Dawcy Szpiku,

13. października Ogólnopolski Dzień Dawcy Szpiku

Natomiast 26. października to data obchodów Światowego Dnia Donacji i Transplantacji.

 

„Któregoś dnia pękło mi naczynko w nodze. Zaczęła  puchnąć i strasznie boleć. Zrobiłam badania. Hematolog stawia diagnozę a ja myślę: To nie może być prawda! Profesor jednak  zapewnia mnie, że pomyłki nie ma. Muszę zacząć chemię. Wali mi się świat! Miałam 57 lat i byłam chora na białaczkę.W każdym razie rozpoczęła się procedura. Znaleziono nawet dawcę. Niestety okazało się, że gdzieś wyjechał.  A czas leci. Postanowiłyśmy z córką zwrócić się do polecanego przez Monikę Sankowską z Fundacji Przeciwko Leukemii rejestru dawców - Medigen. Po dwóch tygodniach - byłam wtedy gdzieś w mieście - dzwoni pani Monika. „Mam dla Pani dawcę”- powiedziała. Byłam w szoku. Potem to już wszystko poszło bardzo szybko.  Po 3 miesiącach byłam po przeszczepieniu szpiku kostnego. Żyję!” – wspomina swoją chorobę Zofia Marciniak – 9 lat temu wyleczona z białaczki.

Jak ważni dla pacjenta chorego na białaczkę są dawcy szpiku w procesie leczenia wiedzą wszyscy, którzy w jakikolwiek sposób zetknęli się z leukemią. To właśnie dzięki dawcom i umiejętnemu doborowi materiału genetycznego pacjenci mogą liczyć na całkowite odzyskanie zdrowia. Na rzecz walki z tą chorobą od kilkunastu lat działa Fundacja Przeciwko Leukemii. Wraz z ośrodkiem dawców szpiku Medigenorganizuje akcje promujące wiedzę na ten temat, przy okazji których systematycznie poszerzana jest polska baza dawców szpiku.Obie te organizacje skutecznie ratują życie chorych na białaczkęzgodnie podkreślają, że najważniejszym etapem wleczeniu białaczki jest moment, kiedy chory musi całkowicie zaufać lekarzom, specjalistom od doborów i samym dawcom. Bo to jak sprawnie współpracują ci ludzie decyduje o jego życiu. Dzisiaj w światowych bazach jest już ponad 30 milionów kandydatów na dawców. Ich szpik ratuje życie pacjentom niezależnie od kraju w którym żyją.Ten szpik jest często jedynym skutecznym lekiem przeciw ponad 100 jednostkom chorobowym, przede wszystkim białaczkom.

Bez dawców nie moglibyśmy przeszczepiać, bo po prostu nie mielibyśmy materiału do przeszczepiania” – podczas dorocznego Spotkania Dawców w Szczecinku powiedział prof. Mirosław Markiewicz,szefHematologii i Transplantacji Szpiku w Katowicach.

Nasza – transplantologów - działalność w dużej mierze jest uzależniona od tego, czy ci dawcy są w ogóle dostępni i jak są dobrani do przeszczepu – to musi być perfekcyjny dobór. Niestety dawców rodzinnych ma tylko 1/3 pacjentów. Dlatego sprawa dawstwa od osób niespokrewnionych jest tak szalenie ważna. W tym dziele w Polsce przoduje Medigen - laboratorium, które najlepiej typuje biorców i  dawców. Robi to w możliwie  najkrótszym czasie, co w temacie przeszczepu szpiku jest kluczowe”.

 

Po co my to właściwie robimy? Ponieważ jest coraz więcej zachorowań na nowotwory krwi, a nie zawsze chemioterapia pomaga. Czasem jedynym lekiem jest drugi człowiek, dawca o takich samych antygenach transplantacyjnych. Przeszczepienie komórek krwiotwórczych to zabieg ratujący życie w ponad 100 jednostkach chorobowych, nie tylko białaczkach. Czy dla każdego pacjenta udaje się znaleźć dawcę? W naszym laboratorium udaje się dla większości pacjentów znaleźć dawcę w ciągu 2,5 tygodnia i również  ten wynik zadecydował o naszym wysokim miejscu w światowych rankingach” – komentuje dr hab. Leszek Kauc, prezes Medigenu.

Medigen…

… Rejestr ALF PL3 i Fundacja Przeciwko Leukemii od wielu lat stawiają sobie ambitne cele. W 2014 roku jednym z nich było zorganizowanie głośnej wyprawy www.szpiknaszczyt.pl , podczas której pacjenci po przeszczepie, dawcy oraz grupa lekarzy transplantologów stanęli razem na najwyższym szczycie Afryki udowadniając, że białaczka nie musi być wyrokiem. Była to pierwsza taka wyprawa w historii. Powodów do dumy jest jednak więcej w 2014 roku Medigen awansował na drugie miejsce na świecie w skuteczności doboru dawców niespokrewnionych (dane WMDA) z własnego rejestru, wyprzedzając czołowe rejestry dawców szpiku na świecie i ustępując pod tym względem tylko Japonii.

Od czasu pierwszego…

…  przeszczepu szpiku kostnego przeprowadzonego na początku lat 60 - tych, ponad milion dwieście tysięcy pacjentów przeszło transplantację komórek krwiotwórczych w ramach leczenia nowotworów krwi i innych chorób krwi. Przeszczep jest czasem dla nich jedynym ratunkiem. Kiedy nie można znaleźć dawcy szpiku wśród najbliższej rodziny, szuka się dawców niespokrewnionych. Czasem najbliższy genetycznie dawca jest od swojego biorcy bardzo oddalony geograficznie. Dzięki współpracy w ramach WMDA możliwa jest wymiana informacji o dawcach na poziomie ogólnoświatowym. To za sprawą tej współpracy tysiące osób żyje i całkowicie powróciło do zdrowia.

kliknij Tutaj, aby obejrzeć film

Medserwis.pl

wiadomosci.onet.pl

Strona 1 z 86  następna -> >>

lista aktualności

Nasi darczyńcy